اللهم عجل لولیک الفرج، السلام علیک یا صاحب الزمان(عج)،الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فَرَجَهم

پنج راهکار پر ثمر برای ارتباط با امام زمان (عج)

لزوم برقرارى ارتباط با امام عصر (عج)
یکی از وظایف مهم ما در زمان غیبت امام زمان علیه السلام برقرارى ارتباط بین خود و امام است.
قبل از این‏که به مصادیق این ارتباط بپردازیم نظر شما را جلب مى‏کنم به حدیثى شریف از امام باقر علیه السلام که در تفسیر آیه شریفه‏ «اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا» فرمودند: اصبروا على اداء الفرائض وصابروا عدوّکم ورابطوا إمامکم (المنتظر). « غیبت نعمانى، ص 199 »
امام باقر علیه السلام فرمودند: در مقابل انجام واجبات صبور و شکیبا باشید، و در مقابل دشمن پایدار و ثابت قدم و بین خود و امام زمان خود رابطه برقرار کنید .
بنابراین حدیث شریف و نیز نهاد و عقل هر انسانى حکم مى‏کند بر این‏که پیروان باید با رهبر و پیشواى خود ارتباط داشته باشند بر شیعیان لازم است که در عصر غیبت یک پل ارتباطى بین خود و امام زمان خود برقرار کنند.
ممکن است این پرسش پیش آید که این پل ارتباطى را چگونه و با چه عملى مى‏توان برقرار کرد. در پاسخ به این پرسش به چند مورد اشاره مى‏کنیم.
1- دعا براى سلامتى و ظهور حضرت‏(عج)
در مواقع دعا و بعد از نماز و نیز در وقتى که به یاد امام علیه السلام مى‏افتیم، براى سلامتى حضرت و مخصوصاً براى فرج آن امام دعا کنیم در یکى از توقیعاتى‏ ، که به دست محمد بن عثمان نایب خاص دوّم امام زمان در غیبت صغرى رسید آمده است: براى تعجیل فرج بسیار دعا کنید زیرا فرج شما نیز در سایه فرج امام زمان انجام مى‏گیرد. « منتهى الآمال به نقل از احتجاج طبرسى »
در اینکه چگونه دعاى فرج موجب گشایش کار مردم مى‏شود، دو احتمال در میان است: اوّل، دعا موجب تعجیل ظهور مى‏شود و بدین وسیله در کار مردم گشایش مى‏آفریند؛ دوّم، دعا براى‏ فرج‏، موجب مى‏شود که امام زمان (عج) نیز براى آدمى دعا کند و بدین وسیله گره از کار او بگشاید.( فرهنگ شیعه، دعا براى ظهور ص : 137)
قابل توجّه است که امامان معصوم ما نیز براى فرج قائم آل محمد دعا مى‏کردند.
و امام هشتم علیه السلام امر مى‏فرمودند به دعا کردن از براى حضرت صاحب الامر به‏این طریق‏ اللَّهُمَ ادْفَعْ عَنْ وَلِیِّک وَخَلیفَتِک وَحُجَّتِک عَلى‏ خَلْقِک وَلِسانِک الْمُعَبِّرِ عَنْک النَّاطِقِ بِحِکمَتِک… امِتْ بِهِ الْجُورَ وَاظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ وَزَیِّنْ بِطُولِ بَقائِهِ الْارضَ، تا آخر دعا. « این دعا در اواخر مفاتیح الجنان آمده است.»

در زمانى که به یکى از مشاهد مشرفه و اماکن مقدّسه مى‏رویم، لا اقل یک نوبت به نیابت از طرف امام عصر به زیارت آن امام، داخل حرم شویم و اگر به مکه‏ مشرف هستیم از طرف آن بزرگوار یک عمره و یا لا اقل یک طواف انجام دهیم
و نیز محدّث قمى در صفحات آخر مفاتیح دعاى دیگرى از سید بن طاووس نقل نموده که در زمان غیبت خوانده شود و سید بن طاووس توصیه مى‏کند که از مزایاى این دعا غفلت نکنید که ما این دعا را از فضل الهى شناختیم. ابتداى آن دعا این است:
«اللَّهُمَ عَرِفَّنِی‏ نَفْسَک فَانَّک انْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَک لَمْ اعْرِفْ رَسُولَک اللَّهُمَ عَرِّفْنِی رَسُولَک فَانَّک انْ لَمْ تُعَرِّفْنِی رَسُولَک لَمْ اعْرِفْ حُجَّتَک اللَّهُمَ عَرِّفْنِی حُجّتَک فَانَّک انْ‏ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَتَک ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی اللَّهُمَ لاتُمِتْنِی مِیتَةً جاهِلِیةً …» ؛ و امّا دعاى جامع و کوتاهى که مى‏توان هر شب و روزى لب‏هاى خود را به آن مترنّم سازیم و با دعا براى ولى نعمت خودمان و امام زمان‏مان ارتباطى بین خود و امام عصر برقرار کنیم، این دعاى معروف است:
اللَّهُمَ کنْ لِوَلِیّک الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُک عَلَیهِ وَعَلى‏ آبائِهِ فِی هذِهِ السَّاعَة وَفِی کلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلِیلًا وَعَیْناً حَتّى‏ تُسْکنَهُ ارْضَک طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فِیها طَویلًا « محدث قمى این دعا را در ضمن اعمال شب 23 ماه مبارک از بعضى معصومین در مفاتیح الجنان نقل مى‏کند »
2- صدقه دادن از طرف امام علیه السلام‏
گاهى از طرف حضرت، صدقه بدهیم، چنان که براى سلامتى خود و خانواده خود صدقه مى‏دهیم و بدین وسیله از برخى امراض و حوادث ناگوار در امان مى‏مانیم.
چه کسى عزیزتر و گرانقدرتر از وجود حضرت بقیة اللَّه اعظم (اروحنا فداه) است؟ کمترین اثر این صدقات آن است که محبت و علاقه ما را به ساحت مقدس امام آشکار مى‏کند.
نقل شده که پیر زنى با مختصر کلافى که در دست داشت به سوى بازار رفت براى خرید یوسف به او گفتند: بعضى یوسف را با مبلغ‏هاى گزاف خریدارند و نوبت به آن‏ها نمى‏رسد، شما با این مختصر کلاف چه مى‏گوئید؟ پیر زن جواب داد: مى‏دانم یوسف را به من نمى‏دهند امّا با این کار خود ثابت مى‏کنم که من هم از علاقه‏مندان و مشتریان یوسف مى‏باشم.
هرکس به زبانى سخن از حمد تو گوید
بلبل به غزل خوانى و قمرى به ترانه‏

3- انجام برخى عبادات به نیابت از حضرت‏
در زمانى که به یکى از مشاهد مشرفه و اماکن مقدّسه مى‏رویم، لا اقل یک نوبت به نیابت از طرف امام عصر به زیارت آن امام، داخل حرم شویم و اگر به مکه‏ مشرف هستیم از طرف آن بزرگوار یک عمره و یا لا اقل یک طواف انجام دهیم، بعضى از صاحبان ایمان و عاشقان امام زمان فردى را اجیر مى‏کنند که از طرف حضرت مهدى عجل اللَّه فرجه الشریف به حج برود و مناسک را تماماً انجام دهد. این کارها که گاهى کوچک به نظر مى‏آید، ارتباط روحى و باطنى ما را با امام عصر برقرار مى‏سازد.( دوازده گفتار درباره حضرت مهدى ع، ص: 198)

4-اظهار علاقه به وجود مقدس امام زمان‏
شیعیان در زمان غیبت امام زمان (عج) باید به نحوى علاقه و شور و عشق خود را به محضر امام علیه السلام ثابت کنند. عالم و فقیه بزرگوار حضرت آیت اللَّه میلانى که یکى از مراجع‏ تقلید در عصر خود و مورد علاقه بزرگانى از قبیل علامه طباطبائى و دیگران بوده در برقرارى ارتباط بین شیعیان و امام زمان در جلسه درس اخلاق خطاب به طلاب علوم دینیّه فرمودند: لازم و واجب است بر شما که در شبانه روز لا اقل چند دقیقه با امام خودتان سخن بگوئید و با او خواسته‏ها و مشکلات خود را مطرح کنید و براى او دعا کنید و از این طریق ما وظیفه غلامى و سربازى خود را ادا نموده و ابراز علاقه به ساحت مقدسش نموده‏ایم، او هم قطعاً به وظیفه بزرگوارى و آقائى خودش آگاه است.
دلبرا گر بنوازى به نگاهى مارا
خوشتر از آن که دَهى منصب شاهى ما را
به من بى سر و پا گوشه چشمى بنما
که محال است جز این گوشه پناهى مارا
به دلِ تار من اى چشمه خورشید بتاب‏
نبود بدتر از این روز سیاهى مارا
از ازل در دل من تخم محبت کشتند
نبود بهتر از این بذر گیاهى ما را
گرچه از پیش گه خاطر عاطر دوریم‏
هم مگر یاد کند لطف تو گاهى مارا

لازم و واجب است بر شما که در شبانه روز لا اقل چند دقیقه با امام خودتان سخن بگوئید و با او خواسته‏ها و مشکلات خود را مطرح کنید و براى او دعا کنید و از این طریق ما وظیفه غلامى و سربازى خود را ادا نموده و ابراز علاقه به ساحت مقدسش نموده‏ایم، او هم قطعاً به وظیفه بزرگوارى و آقائى خودش آگاه است
خیلى مناسب است که بعد از نماز صبح، دعائى را که در مفاتیح بعد از دعاى ندبه نقل شده به‏عنوان ابراز ادب و سلام به پیشگاه امام زمان بخوانیم. آن دعا این‏گونه آغاز مى‏شود: اللَّهُمَ بَلِّغْ مُولاىَ صاحِبَ الزَّمانِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِ عَنْ جَمِیعِ الْمُۆمِنِینَ وَالْمُۆمِنات ….»

5- با اعمال زشت خود امام زمان را نیازاریم
البته نباید تصور کنیم به صرف اینکه در دل خود احساس علاقه نسبت به برقراری ارتباط با حضرتش را حس کردیم گمان کنیم که راه هموار شده و مراد به زودی حاصل خواهد شدبلکه باید در این راه نهایت تلاش و کوشش را کرد تا رضایت خاطر آن حضرت را به دست آورد چرا که قلب مبارک ایشان بارها و بارها از دست ما و اعمالمان شکسته است و باید در صدد جبران گذشته باشیم .
یکی از روحانیان مى‏فرمودند: شبى در عالم رۆیا حضرت صدیقه کبرى علیها السلام را دیدم، به من فرمودند:
دلى شکسته‏تر از من در آن زمانه نبود
در این‏زمان دل فرزند من شکسته‏تر است‏

گرچه ناراحتى‏هاى حضرت مهدى علیه السلام علل مختلفى دارد همچون سلطه ظالمین بر عدّه‏اى ضعیف و بى‏پناه، شیوع انواع گناه‏ها و معاصى در جوامع بشرى و فرا نرسیدن زمان فرج و…، امّا یک علت ناراحتى حضرت که مى‏توان گفت قلب ایشان را در فشار قرار مى‏دهد این است که دوستان و کسانى که عشق و علاقه به ائمه اطهار و به‏خصوص به ولىّ اللَّه اعظم دارند، چرا باید آلودگى به گناه و یا بى‏اعتنائى به واجبات داشته باشند؟!
پس مهم ترین و اولین قدم برای برقراری ارتباط با حضرت انجام واجبات الهی و پرهیز از محرمات است و بعد گام های بعد را برداشت تا إن شاء الله تلاش ما مورد عنایت حضرتش قرار گیرد .

منبع: سایت ” بیتوته” به ” آدرس”
https://www.tebyan.net/news/522990/

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

۶ راه برای ابراز ارادت به امام زمان (عج)

بسم الله الرحمن الرحیم

دوستان در اینکه محبت تمام ائمه علیهم السلام و دوستی شان بخشی ‌از ایمان و شرط قبولی اعمال است شکی نیست، ولی در اهتمام به محبت مولایمان حضرت مهدی(عج) خصوصیتی است که سبب شده به طور خصوص به آن امر گردد و این به دو جهت است:

۱- عقل حکم می‌کند که حضرت را دوست بداریم، چون تمام نعمت‌ها و عنایات بی پایان خداوند به واسطه و به برکت وجود مبارک مولایمان ما را در برگرفته است.

۲- روایات نیز می‌رساند که محبت و دوست داشتن آن حضرت لازم است. سید محدث بحرانی در کتاب غایه المرام به نقل از نعمانی به سند خود از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده که ایشان فرمود:

«خداوند در شب معراج به من وحی فرمود: ای محمد! چه کسی را در زمین بر امتت جانشین کرده ای؟ و حال آنکه او بهتر می‌دانست. گفتم: ای پروردگار عموزاده‌ام را. فرمود: علی بن ابی طالب را؟ گفتم: آری پروردگارا. فرمود: ای محمد! من به زمین نظری افکندم پس تو را از آن برگزیدم، پس اینکه تو با من یاد شوی من محمود هستم و تو محمد هستی، بار دیگر بر آن نظری افکند وعلی بن ابی طالب را برگزیدم، پس او را جانشین تو قرار دادم که سید پیغمبرانی و علی سید اوصیا و برای او اسمی از اسم هایم را قرار دادم که من اعلی هستم و او علی است. ای محمد! من علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را در یک نور آفریدم، سپس ولایت شما را بر فرشتگان عرضه نمودم، پس هر که آن را پذیرفت مؤمن شد و هر که آن را انکار نمود از کافران گردید، ای محمد! اگر بنده ای از بندگانم آن قدر مرا پرستش نماید تا اینکه بمیرد، سپس در حالی که منکر ولایت شما باشد، مرا ملاقات کند او را به جهنم خواهم برد. سپس فرمود: ای محمد! آیا می‌خواهی آنها را ببینی؟ گفتم: آری. فرمود: پیش بیا. چون پیش رفتم ناگاه علی بن ابی طالب و حسن بن علی و حسین بن علی و علی بن حسین و محمدبن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمدبن علی و علی بن محمد و حسن بن علی و حجت قائم را که همچون ستاره ای درخشان در میان آنان بود، دیدم. گفتم: ای پروردگار من! اینان کیستند؟ فرمود: اینان امامان هستند و این قائم است، حلالم را حلال و حرامم را حرام ‌می نماید و از دشمنانم انتقام می‌گیرد، ای محمد او را دوست بدار که من او و دوست دارنده او را دوست دارم.»

این حدیث بیانگر این است که محبت آن حضرت، مقتضی امر مخصوصی از سوی خدای تعالی است.

با اینکه محبت همه ائمه علیهم السلام واجب است ولی دو ویژگی سبب محبت خاص شده است: چیره شدن دین و غالب گردیدن مسلمین بر کافرین به دست آن حضرت.

اما اینکه ما شیعیان چگونه ارادتمان را به حضرت(عج)نشان دهیم ، طرق مختلفی دارد که در کتاب شریف مکیال المکارم فی الفوائد قائم(ع) به آنها اشاره شده است که در ادامه به آنها اشاره می کنیم.

حفظ شئونات اسلامی، تقوا و پرهیز از محرمات

همانطور که خداوند فرموده “انَّ اکرمکم عندالله اتقاکم” چرا که حضرت(ع) برای احیای دین خدا و عمومیت تقوا در بین عموم مردم دنیا قیام خواهند نمود.

برپا نمودن مجالسی که حضرت ولیعصر(عج) در آنجا یاد شود

برپایی مجالسی که امام عصر(ع) در آن یاد شود و مناقب و فضایل آن حضرت ترویج و منتشر گردد، موجب ترویج دین خداوند و یاری نمودن نیکی، تقوی، تعظیم شعائر الهی و نصرت ولی الله است. امام صادق(ع) فرمودند: «یکدیگر را دیدار کنید، که در دیدارتان زنده شدن دل هایتان و یادآوری احادیث ما هست و احادیث ما، شما را نسبت به یکدیگر ‌مهربان می‌سازد که اگر آنها را به کار گیرید رستگار شده و نجات یافته اید و هر گاه آنها را ترک گویید گمراه شده و هلاک می‌گردید، پس به آنها عمل کنید که من نجات شما را ضمانت می‌کنم.»

حضور یافتن و نشستن در این گونه مجالس از ارزش بالایی برخوردار است، چنان که حضرت امام رضا(ع) می‌فرماید: «هر کس در مجلسی بنشیند که امر ما در آن زنده می‌گردد دلش نخواهد مرد، روزی که دلها می‌میرند.»

برپا نمودن این مجالس در برخی زمان‌ها واجب است، مانند زمانی که مردم در معرض انحراف و گمراهی باشند و برپایی این مجالس سبب جلوگیری از هلاکت دینی آنان و مایه ارشاد و راهنمایی ایشان به راه هدایت گردد. خداوند متعال می‌فرماید: «وَ مَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَی الْقُلُوب؛ هر کس شعائر خداوند را بزرگ و ‌محترم دارد این کار نشانه تقوای دلها است.»

در کتاب مرآة الانوار از امیرالمؤمنین(ع) به طور مرسل روایت کرده که فرمود: «نحن الشعائر و الاصحاب؛ مائیم شعائر و اصحاب.»

سرودن و شعر خواندن در فضایل آن بزرگوار در مجالس آن حضرت موجب یاری امام به شمار می‌آید. امام صادق(ع) در این باره فرموده اند: «من قال فینا بیت شعر، بنی الله تعالی له بیتا فی الجنه؛ هر کس درباره ما یک بیت شعر بگوید خداوند برای او خانه ای در بهشت خواهد ساخت.»

رعایت ادب درباره امام معصوم

رعایت ادب در یاد کردن امام معصوم بسیار زیاد سفارش شده است. تأکید شده مؤمن، باید با القاب شریف و مبارک حضرت را یاد کند.

همچنین در زمینه برخاستن برای تعظیم شنیدن ‌نام مبارک حضرت، بالاخص اگر آن نام مبارک «قائم» باشد، سفارش شده است.

سلام روزانه به امام زمان(عج)

سلام روزانه به حضرت مخصوصاً در روزهای دوشنبه و پنج شنبه که اعمال عموم خلایق بر آن حضرت عرضه می‌شود، نیز توصیه شده است. رسول خدا(ص) فرمود: «خداوند عزوجل به هیچ دوست خود که جانش را به اطاعت و خیرخواهی امامش به زحمت انداخته، نظر نیفکند مگر اینکه او در رفیق اعلی [دسته پیامبران و صدیقان و شهدا و صالحین که در بهشت قرین هم باشند] با ما باشد. »در دعای بعد از زیارت آل یاسین خیرخواهی برای آن والا مقام را این گونه از خدا طلب می‌کنیم: «اَللَّهُم انصُرهُ وَ انتَصِر بِهِ لِدِینِکَ؛ خدایا! یاری نما او را و یاری کن به وسیله او دینت را. »و باز هم در همین دعا می‌خوانیم: «اَللَّهم اَعِذهُ مِن شَرِّ کُلِّ باغٍ وَ طاغٍ وَ مِن شَرِّ جَمِیعِ ‌خَلقِکَ وَاحفَظهُ مِن بینِ یَدَیهِ وَ مِن خَلفِهِ وَ عَن یَمِینِهِ وَ عَن شِمالِه؛ خدایا! پناه ده او را از شر هر متجاوز و سرکش و از شر همه خلق خود و نگهدار او را از پیش رو و از پشت سر و طرف راست و از طرف چپ. »

هدیه به حضرت

مؤمن می‌تواند نمازی مخصوص، به عنوان هدیه به آن حضرت یا دیگر ائمه علیهم السلام به جا آورد و هیچ حدّ، وقت و شماره ای برای این نماز نیست و در واقع مؤمن به مقدار محبت و توانایی اش می‌تواند از این هدیه به محبوبش تقدیم کند. ابومحمد صمیری می‌گوید: ما را ابوعبدالله احمد بن عبدالله بجلی به سندی که به ائمه علیهم السلام متصل است، حدیث کرد که فرمود: «هر کس ثواب نماز خود را برای رسول خدا(ص) و امیرالمؤمنین(ع) و اوصیای بعد آن حضرت قرار دهد، خداوند ثواب نمازش را آن قدر افزایش می‌دهد که از شمارش آن نفس قطع می‌گردد و پیش از آنکه روحش از بدنش ‌برآید به او گفته می‌شود: فلانی! هدیه تو به ما رسید، پس امروز پاداش و تلافی نیکی‌های تو است دلت خوش و چشمت روشن باد به آنچه خداوند برایت مهیا فرمود و گوارایت باد آنچه را به آن رسیدی.»همچنین وارده شده که مؤمن، بخشی از دارایی خود را برای امام زمانش هدیه کند و هر سال به این عمل مداومت نماید و در این عمل شریف، غنی و فقیر، حقیر و شریف و مرد و زن یکسانند، الا این که ثروتمند به مقدار توانائیش تکلیف دارد و فقیر به مقدار استطاعت خود مکلف می‌گردد، خدای عزوجل فرموده: «لا یکلِّفُ الله نفسا إلّا وُسعَها؛ خداوند هیچ کس را جز به مقدار توانش تکلیف نمی کند. »

زیارت امام حسین(ع) و گریه بر سیدالشهدا

از نکات جالب توجه دیگر در ابراز محبت به آن بزرگوار، گریستن در مصیبت امام حسین(ع) و خواندن زیارت آن حضرت است از اموری است که بدون تردید از عظیم ترین و مهمترین وسایل تقرب یافتن به حضرت است. امام صادق(ع) می‌فرماید: «هر کس قبر پدرم [ابی عبدالله] را زیارت کند، همانا رسول خدا را صله نموده و پیوند ما را گرامی داشته و غیبتش حرام می‌گردد و بدنش بر آتش (دوزخ) حرام می‌شود.»

پرداخت صدقه برای سلامتی حضرت، شناخت و معرفت به آن حضرت و آمادگی برای ظهور حضرت از دیگر مواردی است که مورد تأکید قرار گرفته است.

منبع: سایت “باشگاه خبرنگاران جوان” به آدرس “

https://www.yjc.ir/fa/amp/news/6572383

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

چند راهکار برای تقرب به امام زمان (عج)

بسم الله الرحمن الرحیم

دوستان در اینکه محبت تمام ائمه علیهم السلام و دوستی شان بخشی ‌از ایمان و شرط قبولی اعمال است شکی نیست، ولی در اهتمام به محبت مولایمان حضرت مهدی(عج) خصوصیتی است که سبب شده به طور خصوص به آن امر گردد و این به دو جهت است:

۱- عقل حکم می‌کند که حضرت را دوست بداریم، چون تمام نعمت‌ها و عنایات بی پایان خداوند به واسطه و به برکت وجود مبارک مولایمان ما را در برگرفته است.

۲- روایات نیز می‌رساند که محبت و دوست داشتن آن حضرت لازم است. سید محدث بحرانی در کتاب غایه المرام به نقل از نعمانی به سند خود از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده که ایشان فرمود:

«خداوند در شب معراج به من وحی فرمود: ای محمد! چه کسی را در زمین بر امتت جانشین کرده ای؟ و حال آنکه او بهتر می‌دانست. گفتم: ای پروردگار عموزاده‌ام را. فرمود: علی بن ابی طالب را؟ گفتم: آری پروردگارا. فرمود: ای محمد! من به زمین نظری افکندم پس تو را از آن برگزیدم، پس اینکه تو با من یاد شوی من محمود هستم و تو محمد هستی، بار دیگر بر آن نظری افکند وعلی

‌ بن ابی طالب را برگزیدم، پس او را جانشین تو قرار دادم که سید پیغمبرانی و علی سید اوصیا و برای او اسمی از اسم هایم را قرار دادم که من اعلی هستم و او علی است. ای محمد! من علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را در یک نور آفریدم، سپس ولایت شما را بر فرشتگان عرضه نمودم، پس هر که آن را پذیرفت مؤمن شد و هر که آن را انکار نمود از کافران گردید، ای محمد! اگر بنده ای از بندگانم آن قدر مرا پرستش نماید تا اینکه بمیرد، سپس در حالی که منکر ولایت شما باشد، مرا ملاقات کند او را به جهنم خواهم برد. سپس فرمود: ای محمد! آیا می‌خواهی آنها را ببینی؟ گفتم: آری. فرمود: پیش بیا. چون پیش رفتم ناگاه علی بن ابی طالب و حسن بن علی و حسین بن علی و علی بن حسین و محمدبن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمدبن علی و علی بن محمد و حسن بن علی و حجت قائم را که همچون ستاره ای درخشان در میان آنان بود، دیدم. گفتم: ای پروردگار من! اینان کیستند؟ فرمود: اینان امامان هستند و این قائم است، حلالم را حلال و حرامم را حرام ‌می نماید و از دشمنانم انتقام می‌گیرد، ای محمد او را دوست بدار که من او و دوست دارنده او را دوست دارم.»

این حدیث بیانگر این است که محبت آن حضرت، مقتضی امر مخصوصی از سوی خدای تعالی است.

با اینکه محبت همه ائمه علیهم السلام واجب است ولی دو ویژگی سبب محبت خاص شده است: چیره شدن دین و غالب گردیدن مسلمین بر کافرین به دست آن حضرت.

اما اینکه ما شیعیان چگونه ارادتمان را به حضرت(عج)نشان دهیم ، طرق مختلفی دارد که در کتاب شریف مکیال المکارم فی الفوائد قائم(ع) به آنها اشاره شده است که در ادامه به آنها اشاره می کنیم.

حفظ شئونات اسلامی، تقوا و پرهیز از محرمات

همانطور که خداوند فرموده “انَّ اکرمکم عندالله اتقاکم” چرا که حضرت(ع) برای احیای دین خدا و عمومیت تقوا در بین عموم مردم دنیا قیام خواهند نمود.

برپا نمودن مجالسی که حضرت ولیعصر(عج) در آنجا یاد شود

برپایی مجالسی که امام عصر(ع) در آن یاد شود و مناقب و فضایل آن حضرت ترویج و منتشر گردد، موجب ترویج دین خداوند و یاری نمودن نیکی، تقوی، تعظیم شعائر الهی و نصرت ولی الله است. امام صادق(ع) فرمودند: «یکدیگر را دیدار کنید، که در دیدارتان زنده شدن دل هایتان و یادآوری احادیث ما هست و احادیث ما، شما را نسبت به یکدیگر ‌مهربان می‌سازد که اگر آنها را به کار گیرید رستگار شده و نجات یافته اید و هر گاه آنها را ترک گویید گمراه شده و هلاک می‌گردید، پس به آنها عمل کنید که من نجات شما را ضمانت می‌کنم.»

حضور یافتن و نشستن در این گونه مجالس از ارزش بالایی برخوردار است، چنان که حضرت امام رضا(ع) می‌فرماید: «هر کس در مجلسی بنشیند که امر ما در آن زنده می‌گردد دلش نخواهد مرد، روزی که دلها می‌میرند.»

برپا نمودن این مجالس در برخی زمان‌ها واجب است، مانند زمانی که مردم در معرض انحراف و گمراهی باشند و برپایی این مجالس سبب جلوگیری از هلاکت دینی آنان و مایه ارشاد و راهنمایی ایشان به راه هدایت گردد. خداوند متعال می‌فرماید: «وَ مَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَی الْقُلُوب؛ هر کس شعائر خداوند را بزرگ و ‌محترم دارد این کار نشانه تقوای دلها است.»

در کتاب مرآة الانوار از امیرالمؤمنین(ع) به طور مرسل روایت کرده که فرمود: «نحن الشعائر و الاصحاب؛ مائیم شعائر و اصحاب.»

سرودن و شعر خواندن در فضایل آن بزرگوار در مجالس آن حضرت موجب یاری امام به شمار می‌آید. امام صادق(ع) در این باره فرموده اند: «من قال فینا بیت شعر، بنی الله تعالی له بیتا فی الجنه؛ هر کس درباره ما یک بیت شعر بگوید خداوند برای او خانه ای در بهشت خواهد ساخت.»

رعایت ادب درباره امام معصوم

رعایت ادب در یاد کردن امام معصوم بسیار زیاد سفارش شده است. تأکید شده مؤمن، باید با القاب شریف و مبارک حضرت را یاد کند.

همچنین در زمینه برخاستن برای تعظیم شنیدن ‌نام مبارک حضرت، بالاخص اگر آن نام مبارک «قائم» باشد، سفارش شده است.

سلام روزانه به امام زمان(عج)

سلام روزانه به حضرت مخصوصاً در روزهای دوشنبه و پنج شنبه که اعمال عموم خلایق بر آن حضرت عرضه می‌شود، نیز توصیه شده است. رسول خدا(ص) فرمود: «خداوند عزوجل به هیچ دوست خود که جانش را به اطاعت و خیرخواهی امامش به زحمت انداخته، نظر نیفکند مگر اینکه او در رفیق اعلی [دسته پیامبران و صدیقان و شهدا و صالحین که در بهشت قرین هم باشند] با ما باشد. »در دعای بعد از زیارت آل یاسین خیرخواهی برای آن والا مقام را این گونه از خدا طلب می‌کنیم: «اَللَّهُم انصُرهُ وَ انتَصِر بِهِ لِدِینِکَ؛ خدایا! یاری نما او را و یاری کن به وسیله او دینت را. »و باز هم در همین دعا می‌خوانیم: «اَللَّهم اَعِذهُ مِن شَرِّ کُلِّ باغٍ وَ طاغٍ وَ مِن شَرِّ جَمِیعِ ‌خَلقِکَ وَاحفَظهُ مِن بینِ یَدَیهِ وَ مِن خَلفِهِ وَ عَن یَمِینِهِ وَ عَن شِمالِه؛ خدایا! پناه ده او را از شر هر متجاوز و سرکش و از شر همه خلق خود و نگهدار او را از پیش رو و از پشت سر و طرف راست و از طرف چپ. »

هدیه به حضرت

مؤمن می‌تواند نمازی مخصوص، به عنوان هدیه به آن حضرت یا دیگر ائمه علیهم السلام به جا آورد و هیچ حدّ، وقت و شماره ای برای این نماز نیست و در واقع مؤمن به مقدار محبت و توانایی اش می‌تواند از این هدیه به محبوبش تقدیم کند. ابومحمد صمیری می‌گوید: ما را ابوعبدالله احمد بن عبدالله بجلی به سندی که به ائمه علیهم السلام متصل است، حدیث کرد که فرمود: «هر کس ثواب نماز خود را برای رسول خدا(ص) و امیرالمؤمنین(ع) و اوصیای بعد آن حضرت قرار دهد، خداوند ثواب نمازش را آن قدر افزایش می‌دهد که از شمارش آن نفس قطع می‌گردد و پیش از آنکه روحش از بدنش ‌برآید به او گفته می‌شود: فلانی! هدیه تو به ما رسید، پس امروز پاداش و تلافی نیکی‌های تو است دلت خوش و چشمت روشن باد به آنچه خداوند برایت مهیا فرمود و گوارایت باد آنچه را به آن رسیدی.»همچنین وارده شده که مؤمن، بخشی از دارایی خود را برای امام زمانش هدیه کند و هر سال به این عمل مداومت نماید و در این عمل شریف، غنی و فقیر، حقیر و شریف و مرد و زن یکسانند، الا این که ثروتمند به مقدار توانائیش تکلیف دارد و فقیر به مقدار استطاعت خود مکلف می‌گردد، خدای عزوجل فرموده: «لا یکلِّفُ الله نفسا إلّا وُسعَها؛ خداوند هیچ کس را جز به مقدار توانش تکلیف نمی کند. »

زیارت امام حسین(ع) و گریه بر سیدالشهدا

از نکات جالب توجه دیگر در ابراز محبت به آن بزرگوار، گریستن در مصیبت امام حسین(ع) و خواندن زیارت آن حضرت است از اموری است که بدون تردید از عظیم ترین و مهمترین وسایل تقرب یافتن به حضرت است. امام صادق(ع) می‌فرماید: «هر کس قبر پدرم [ابی عبدالله] را زیارت کند، همانا رسول خدا را صله نموده و پیوند ما را گرامی داشته و غیبتش حرام می‌گردد و بدنش بر آتش (دوزخ) حرام می‌شود.»

پرداخت صدقه برای سلامتی حضرت، شناخت و معرفت به آن حضرت و آمادگی برای ظهور حضرت از دیگر مواردی است که مورد تأکید قرار گرفته است.

منبع: سایت “باشگاه خبرنگاران جوان” به آدرس “

https://www.yjc.ir/fa/amp/news/6572383

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

#به_قلم_خودم

سلام دوستان. میگم نگاهی به روایات حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها کردم. حس عجیبی بهم دست داد. واقعاً انصافاً همون طور که توی روایات آمده باید هم حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها اولین نفر باشند که داخل بهشت خدا بشن و لیاقتش رو دارند. چون یه بانو وقتی که با وجود عواطف و احساسات شدید که خاصه‌ی هر خانمی هست تونسته از همون اول که به دنیا اومده تا لحظه شهادتش جوری زندگی کنه که
شجاع ترین بانو باشه، در مقابل دشمنان امام زمانش شجاعانه با وجود اینکه باردار بوده، از ولی زمانش دفاع کنه، این یعنی خیلی شجاعه.
وقتی تونسته با وجود اینکه دختر پیامبر بوده پیامبری که رئیس امت مسلمانان محسوب می‌شده، در اوج زهد و دوری از تجملات و زرق و برق دنیا زندگی کنه. این خییلی تقوا میخاد.
وقتی تونسته با سن کمی که داشته 4 فرزند سالم به دنیا بیاره که دوتاشون امام امت شدند و از نسل امام حسین بوده که بقیه معصومین متولد شدند و فرزند دیگه ای هم در شکم داشتن که دیگه در دفاع از ولی زمانش اون بچه پنجمش رو و جون خودش رو فدا کردند. وقتی تونستن با سن کم اینقدر فرزند به دنیا بیارند یعنی از لحاظ جسمی هم واقعا قوی بودند.

نگاه که به فرمایشات حضرت فاطمه سلام الله علیها میکردم اصلاً گویا یک مرد، گویا یک پیامبر صحبت کرده. اصلاً جمله یا کلمه‌ی ظریفی و به اصطلاح امروزی تحریک کننده‌ی دل توی سخنانشون نیست. آدم با خوندن روایات حضرت زهرا سلام الله علیها فقط متوجه میشه که پشت این کلمات کوه بزرگی از علم و دانش، کوهی از تقوا و خدا ترسی، دریایی از ایمان نهفته است.

به هرحال به نظرم حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها شجاع ترین، قوی ترین، عالم ترین، با تقواترین، سخنور ترین، با زهد ترین هستند. به نظرم خیلی بی نهایت عاشق خدا بودند. چون زیاد اهل عبادت بودند. چه بانوانی در محضر ایشون قرآن و تفسیر آیات قرآن و احکام دین و سیاست آموختن! واقعا مرحبا به این بانو. اَلحَق که سرور زنان دو عالمه.
خودشون هم فرمودند که از دنیای شما محبت سه چیز در دلم جای داره :
تلاوت قرآن
نگاه به چهره پیامبر
انفاق کردن در راه خدا

به نظرم حضرت فاطمه زهرا تمام عمرش رو ثانیه به ثانیه اش رو متوجه خدا بوده اند. خیییلی باهوش بودند. شیطان در مقابل چنین بانویی واقعا ذلیله. بانویی که همیشه حواسش جمعِ و در هر نفسی که کشیدن خدا رو به شدت دوست داشتن و متوجه خدا بودند. چون تمام عمرشون در خدمت به خدا و دوری از بدی ها و زشتی ها و دوری از دنیا با تمام قشنگی هاش سپری کردند. خدا و عشق به خدا و عشق به پیامبر و عشق به ولی خدا رو هیچ وقت حتی ثانیه ای هیچ کدوم از این ها رو با هیچ لذتی از لذت های دنیایی عوض نکردند.

تونستن مثل شاهزاده ها زندگی کنن اما زاهدانه زندگی کردن. حضرت زهرا سلام الله علیها واقعا بی نظیر هستند. به خاطر همینه امام زمان عج الله ایشون رو الگو خودشون میدونند.

با وجود همه این حرفا، این رو هم باید بگم. حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها که تونستن اینقدر بنده مخلصی برای خدا باشند چون بهترین پدر دنیا و بهترین همسر دنیا رو داشتن. هر دو این ها بهترین یاوران و مشوقان حضرت زهرا سلام الله علیها در عبادت و بندگی خدا بودند.

اما این رو هم اضافه میکنم. اینجور نیس که ما بگیم پس چون فقط به خاطر اینکه پدر خوبی داشته یا همسر خوبی داشته تونسته به چنین مرتبه ای برسه. نه حضرت زهرا سلام الله علیها از هزاران سال پیش از خلقتش هم همچون ستاره ای می‌درخشید

آدم هیچ وقت نباید برای خوب نبودن خودش یا برای ضعیف بودن خودش بهانه بیاره. چون پسر حضرت نوح پیامبر خدا، با وجود اینکه پدر خیلی خوبی داشتن هیچ وقت نتونست مثل پدرش بنده خوبی برای خدا بشه و مسیر گمراهی رو پیش گرفت.

من خودم با خوندن روایات حضرت زهرا سلام الله علیها واقعا غبطه به ایمان و تقوای حضرت زهرا سلام الله علیها خوردم و اصلا دوست ندارم برای اینکه با ایشون از خیلی جهات فاصله دارم دنبال بهانه بگردم و ضعف ها و بیراهه رفتن های خودمو موجه کنم. به نظرم باید تا میتونیم اهل تزکیه و مراقبه باشیم. مشکل خیلی از ما آدما اینه که باور نداریم برای دنیای فانی خلق نشدیم. جوری مشغول دنیا و امورات زندگی هستیم، حرص مال دنیا و لذت های دنیا رو میخوریم. جوری به زندگی ها و تجملات و راحتی های همدیگه غبطه میخوریم و اشک میریزیم، یه جوری برای نرسبدن به بعضی چیزا چنان عصبانی میشیم و میخاییم دنیا رو بهم بریزیم، که انگار دنیا فقط همین دنیاست و بس.
حضرت زهرا سلام الله علیها که تونستن اینقدر خوب باشن چون یقین به معاد داشتن. معاد باوریشون قوی بود. به این خاطر برعکس ما دنیا و لذت های دنیا رو جدی نگرفتن.

به هر حال خدا چنین معصومینی خلق کرده تا ما هرجا خواستیم بلغزیم یا کم بیاریم این بزرگواران رو الگوی خودمون قرار بدیم و بهشون متوسل بشیم.

معصومین دوست دارند به ما کمک کنند چون اصلا خلق شده اند که به ما که معصوم نیستیم کمک کنند. ما نمیتونیم دقیق شبیه معصومین زندگی کنیم و رفتار کنیم اما با متوسل شدن به معصومین، با الگو قرار دادن معصومین میتونیم کمتر اشتباه کنیم.
خدایا به حق چهارده معصوم عاقبت بخیر مون کن🤲

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

چهره مؤمن

#به_قلم_خودم

اون قدر بی حجابی زیاد شده که متاسفانه خیلی از باحجاب ها هم با چادر و حجاب شون دلبری میکنن، استدلال هم برای درست بودن کارشون میارن.
استدلال هاشون معمولا اینه که :

این پوشش ما اسمش دلبری نیس، ما فقط خوشتیب هستیم همین

این یه خورده آرایش ما چیزی نیس تحریک کننده کسی نیست اونقدر بی‌حجاب و لخت توی خیابان و همه جا ریخته که این یه خورده آرایش ما به جایی برنمیخوره

مؤمن باید خوشتیب باشه تا بتونه برای دین خدا کسی رو جذب کنه و به سمت خدا بیاره

و….

اما من معتقدم چهره یه طلبه باید جوری باشه که بیننده رو فقط یاد خدا بندازه.
بی حجاب ها، اون ها که شُل حجاب اند واقعا وقتی آدم نگاه چهرشون میکنه یاد تنها چیزی که نمی‌افته خداست. فقط تحریک کننده اند و حب دنیا رو توی دل آدم زنده میکنن

اما مؤمن واقعی واقعا چهره اش آدمو یاد خدا میندازه. حب دنیا و زرق و برق دنیا رو توی دل آدم به جنب و جوش و خروش نمیاره. برعکس تقرب به خدا رو یاد آدم میاره که بره دنبال راهی، بره دنبال مسیری که یه ثوابی، یه برکتی توش هست، خشنودی امام زمان، خشنودی خدا و معصومین به همراه داره بره دنبال اونجور کاری.

خدایا ازت میخام نوری و هیبت اولیاء عزیزت در چهره ام قرار بدی که همیشه چهره ام یادآور یاد تو در دل ها باشه. حتی در حالت سکوت هم بتوانم حامل امر به معروف و نهی از منکر باشم برای همه 🤲
آمین یا رب العالمین
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم 🤲️

ادامه »

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

به دنبال بهترین

#به_قلم_خودم

به دنبال بهترین

خوب که دقت میکنم می‌بینم خیلی از دعواهایی که پیش میاد، خیلی از حسادت ها و کینه هایی که پیش میاد برمیگرده به یه چیز. «دنبال بهترین بودن و بهترین رو خواستن »
قابیل هابیل رو کُشت چون بنا به قولی نتونست بهترین همسر رو داشته باشه بهترین همسر نصیب هابیل شد، قابیل نتونست اینو تحمل کنه برادر خودشو کُشت.
بنا به قولی دیگه ای هم گفته شده هر دو برادر به امر خدا برای اینکه مشخص بشه کدومشون لایق جانشینی هستن قرار شد که برای خدا قربانی کنن. قربانی هابیل که یکی از بهترین گوسفندانش بود پذیرفته شد و به مقام جانشینی حضرت آدم رسید. اما قربانی قابیل که چند خوشه نامرغوب از زراعت خودش بود و بر سر کوهی قرار داده بود تا خدا قبول کنه پذیرفته نشد و به مقام جانشینی نرسید. قابیل نتونست این وضعیت رو تحمل کنه برادر خودشو کُشت. به جای خاکساری در مقابل خدا، به جای صبوری و احترام به برادر خودش تصمیم اشتباه گرفت. تکبر و حرص و حسادت باعث شد برادر خودشو بکُشه.

الانم هنوزه هنوزم که هست وقتی اخبار حوادث رو میخونم یا یه ماجرایی از زندگی کسی می‌شنوم که اتفاق بدی براشون افتاده، خیلی از حوادث که اتفاق می‌افته فقط و فقط به خاطر جنگیدن بر سر رسیدن به «بهترین» است.
ببین این هوای نفس و شیطان چه با انسان می‌کنن . اعوذ بالله من الشیطان الرجیم أعوذ بالله من شر نفسی. کاری میکنن طمع چشم انسان رو پُر کنه. جوری که انسان برای رسیدن به « بهترین» ظلم کنه. اون رفتار ظالمانه رو حقِ قانونی و شرعی خودش میدونه. نه ظلم و نه خطای خودش رو قبول نداره. کاملاً حق به جانب رفتار میکنه و راهش رو ادامه میده و هرکس هم برای رسیدن به «بهترین» سر راهش قرار بگیره اونو دشمن حساب میکنه

مثلاً کاری میکنه انسان دلش بخواد خودش اول از همه زن بگیره. اول از همه بره سرکار. اول از همه صاحب مقام و اعتبار بشه. بیشتر از بقیه اعضای خانواده فرزند لایق و محبوب پدر و مادر بشه…. تحمل نکنه که دوم باشه یا توی زندگیش پله ای پایین تر بایسته. کاری میکنه این طمع اونقدر در وجودش شعله ور بشه که به خودش اجازه بده قضاوت غیر منصفانه درباره برادرش، درباره پدرش، درباره هر کدام از اعضای خانواده بکنه. تا جایی که قلبش و ذهنش مالامال از کینه و حسادت نسبت به نزدیک ترین افراد زندگیش میشه.

به نظرم بهترین آدما که بهترین شدن مثل شهید حاج قاسم سلیمانی و خیلی های دیگه، هیچ وقت دنبال این نبودن که فقط خودشون بهترین باشن.
هر کس در هر جایگاهی که هست مسیر خوب خودش رو بره و آسیب به بقیه نزنه به جای آسیب زدن خیر و نیکی به دیگران برسانه، دست بقیه رو بگیره. کاری کنه بقیه هم حالِ خوب داشته باشن، به صورت کاملاً طبیعی در جایگاه بهترین قرار میگیره.

بهترین آدما کسانی اند که شرشون کمتر به بقیه میرسه و بیشتر خیر و نیکی می‌رسانن.
بهترین آدما اهل گذشت اند
بهترین آدما اهل فداکاری اند
بهترین آدما اهل مهربانی اند
بهترین آدما اهل تواضع و فروتنی اند، خاکی رفتار میکنن.
بهترین آدما زیبا فکر می‌کنند، گمان بد در ذهن و قلب شان جایی نداره
بهترین آدما خوش اخلاق، خوش برخورد، خوش زبان و صبور اند.

نه پول و نه شهرت نمیتونن کاری کنن بهترین باشی. برای بهترین شدن باید فقط و فقط اونجور که خدا رو خوش میاد زندگی کنی و به خانواده ات به تمام کائنات که مخلوق خدا هستن احترام بزاری. اگه به بتونی اونجور که خدا میخاد باشی. خدا هم در عوض نامتو پُر آوازه میکنه. جوری که نام نیکت تا نسل ها به خوبی و نیکی یاد میشه.
نام نیک بهتر از شهرت و ثروت و زندگی ای هست که با خودخواهی به دست آمده و نامشروعه.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

خودتو بشناس

#به_قلم_خودم

همه آدما توی روحشون یه حفره دارن. شیطان خیلی خوب بلده اون حفره رو شناسایی کنه و ازش خبر داره. سعی میکنه گره توی زندگی انسان ایجاد کنه. چنان گره هایی ایجاد میکنه که اون حفره هی عمیق و عمیق تر بشه. تصور کن یه حفره با عمق مثلاً 1000 متر زیر زمین، یه نفر افتاده توی همچی حفره ای. دیگه بالِ پرواز به سمت خدا نداره. اینقدر حفره اش عمیق که اگه خیلی هم حس و حال معنوی پیدا کنه و زور بزنه خودش رو به آسمان نزدیک کنه، شاید بتونه تا دو سه یا مثلا ده، بیست متر بیاد بالاتر. اما عمق هزار متر زیر زمین کجا و ده، بیست متر بالا اومدن کجا!
شیطان سعی میکنه از همون حفره تمام انرژی و توان انسان رو ازش بگیره که نتونه جزء بنده های خوب خدا بشه. همون ته حفره بمونه و به خدا نزدیک نشه.

البته بعضی از آدما ممکنه توی روحشون فقط یه حفره نباشه بلکه چندین حفره باشه. روح هر آدمی ته حفره اش هست. هرچی حفره عمیق تر بشه روح بیشتر از نور، از خدا دورتر میشه.

یکی حفره اش ازدواج و بهرمندی از مهر و محبت همسره

یکی حفره اش بزرگی و سروری و آقایی و مورد توجه و احترام قرار گرفتن کلِ فامیله

یکی حفره اش داشتن فرزندانی هست که امید بخش و فریادرسش باشند

یکی حفره اش دانشگاه رفتن و ازدواج با یه همکلاسی ایده آل که با هم درس بخونن و با هم همکار بشن

یکی حفره اش تبدیل شدن به بهترین مایه افتخار و بزرگی و سربلندی پدر مادره

یکی حفره اش مورد احترام و توجه و یاری پدر قرار گرفتنه.

یکی حفره اش نشنیدن و ندیدن، یه مدت طولانی نبودن برادرشه، برادری که حس میکنه مزاحم و مانع رسیدن او به هدف های زندگیشه.

یکی حفره اش بهره مندی از خانواده با محبت، خانواده با اخلاق، خانواده متدین، خانواده ای که همه اعضای اون به هم احترام میزارن و همدیگر رو دوست دارن و توی زندگی به هم کمک میکنن، زیر پر و بال همدیگر رو میگیرن.

یکی هم حفره اش بهره مندی از همسریه که بتونه مایه امید و رضایت مادرش بشه و با ازدواج با اون خانم حس آرامش و خوشبختی کنه.

خلاصه هرکس یه حفره ای یا چندین حفره توی روحش داره.

شیطان از این حفره ها اطلاع داره. هی سنگ پرانی میکنی طرف اون شخص. چنان اذیتش میکنه، مشکلات و گرفتاری براش پیش میاره که هی این شخص نتونه به خواسته اش برسه. برای نرسیدن به خواسته اش اینقدر زمینش میزنه که باعث میشه حفره اون آدم با دست و پا زدنش عمیق و عمیق تر بشه. جوری بهش میکنه که اون آدم بیفته توی یه حفره ای عمیق با عمق مثلا 1000 متر.

شیطان اینجوری از طریق این حفره ها میتونه آدما رو از خدا، از بندگی دور کنه.

کسانی که باید راهنمایی کنن یا نصیحت کنن یا یاریش کنن رو از آدم دور و دورتر میکنه تا اون آدم هی دست و پا بزنه و حفره اش عمیق تر بشه.

شیطان توی این مبارزه از سلاح غفلت، سلاح کینه، سلاح حسادت، سلاح تفرقه، سلاح بدگمانی، از سلاح های متفاوتی برای زدن انسان استفاده میکنه تا دست و پا بزنه و حفره اش عمیق تر بشه. گاهی خود انسان رو میزنه گاهی هم اطرافیان انسان رو میزنه تا ایجاد ترس یا ایجاد کینه و… کنه، تا انسان بیشتر دست و پا بزنه و بیشتر سقوط کنه.

سعادتمند اونیه که موفق میشه نمیزاره حفره هاش عمیق بشن. میگن مؤمن زیرکه به خاطر این میگن زیرکه. چون واقعاً مبارزه با شیطان نیاز به عقل و هوشِ خدا پرستی داره.

آدم عاقل سریع راهی پیدا میکنه به جای دست و پا زدن توی حفره، حفره اش رو پر میکنه.

البته فقط عقل یاری رسان نیست. امداد ها و کمک های غیبی خداوند هم هستند که انسان رو یاری میکنن.

خوش به حال کسی که هم از نعمت عقلش درست استفاده میکنه و هم از نعمت امدادهای غیبی.

در طول تاریخ تمام کسانی که عاقبت به شر شدن افرادی بودن که از نعمت عقل درست استفاده نکردن.

توی قرآن در آیات متعددی عبارت لایعقلون به کار رفته. این نشان میده که چقدر عقل نعمت مهمیه. هرچقدر آدم از عقلش درست استفاده کنه عقلش بهتر میشه. عقل، قابل رشده. باید ازش کار کشید تا رشد کنه.

یکی ممکنه عقلش رو از راه ناثواب رشد بده، یکی هم ممکنه عقلش رو از راه ثواب رشد بده. به هر حال عقل رشد میکنه.

خدا وقتی ببینه بنده ای داره از عقلش درست استفاده میکنه مسلماً امدادهای غیبی اش هم برای یاری انسان می‌فرسته.

همین حفره ها هستن که آدم رو از خدا دور میکنن، گاهی آدم از دستش از توانش برنمیاد که حفره اش رو پُر کنه اما میتونه بهش توجه نکنه، بهاء نده. به جای مشغولیت به اون حفره میتونه خودش رو با یاد خدا مشغول کنه، خدا هم کسی که خالصانه به سمتش بیاد قبول میکنه. افرادی بودن که با داشتن حفره ها، اما خالصانه به سمت خدا رفتن، خدا کمکشان کرده و عاقبت بخیر شدن.
دنیا محل رسیدن به آرزوها نیست. دنیا محل رسیدن به خدا و بنده خدا بودن است. چون هدف از خلقت جن و انس عبادت خداست. هرکس که بنده خدا شد، خدا هم هرچقدر خودش صلاح بدانه برای رسیدن به آرزوهاش کمکش میکنه

خدایا کمکمان کن از عقلمون درست استفاده کنیم 🤲
خدایا کمکمان کن از امداد های غیبی ات بهره‌مند بشیم 🤲
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم🤲️

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

اعمال روز اول ماه محرم

اعمال روز اول ماه محرم
در مفاتیح‌الجنان آمده است: بدان که روز اول محرم، اول سال قمری است و در آن دو عمل وارد شده، اول روزه گرفتن که در روایت ریان بن شبیب از حضرت رضا(ع) آمده است: هر که در این روز، روزه بگیرد و خدا را بخواند خدا دعای او را مستجاب کند، چنان‌ که دعای زکریا را اجابت فرمود.

دومین عمل از حضرت رضا(ع) روایت شده که رسول خدا(ص) روز اول محرم دو رکعت نماز می‌خواند و چون فارغ می‌شد، دست‌ها را به آسمان برمی‌داشت و این دعا را «سه مرتبه» می‌خواند: اللّٰهُمَّ أَنْتَ الْإِلٰهُ الْقَدِيمُ، وَهٰذِهِ سَنَةٌ جَدِيدَةٌ، فَأَسْأَلُكَ فِيهَا الْعِصْمَةَ مِنَ الشَّيْطانِ وَالْقُوَّةَ عَلَىٰ هٰذِهِ النَّفْسِ الْأَمَّارَةِ بِالسُّوءِ وَ الاشْتِغالَ بِما يُقَرِّبُنِى إِلَيْكَ يَا كَرِيمُ، يَا ذَا الْجَلالِ وَالْإِكْرامِ، يَا عِمادَ مَنْ لا عِمادَ لَهُ، يَا ذَخِيرَةَ مَنْ لا ذَخِيرَةَ لَهُ، يَا حِرْزَ مَنْ لَاحِرْزَ لَهُ، يَا غِياثَ مَنْ لَاغِياثَ لَهُ، يَا سَنَدَ مَنْ لَاسَنَدَ لَهُ، يَا كَنْزَ مَنْ لَاكَنْزَ لَهُ، يَا حَسَنَ الْبَلاءِ، يَا عَظِيمَ الرَّجاءِ، يَا عِزَّ الضُّعَفاءِ، يَا مُنْقِذَ الْغَرْقىٰ، يَا مُنْجِىَ الْهَلْكَىٰ، يَا مُنْعِمُ يَا مُجْمِلُ يَا مُفْضِلُ يَا مُحْسِنُ؛ خدایا، تویی معبود ازلی و این است سال نو، در این سال از تو درخواست می‌کنم حفظ شدنم را از شیطان و قدرت و غلبه بر این نفس فرمانده به گناه و مشغول بودن به آنچه مرا به تو نزدیک می‌کند، ای صاحب بزرگی و رأفت و محبت، ای تکیه‌گاه کسی که تکیه‌گاهی ندارد، ای اندوخته کسی که اندوخته‌ای ندارد، ای پناهگاه کسی که پناهگاهی ندارد، ای فریادرس کسی که فریادرسی ندارد، ای پشتوانه کسی که پشتوانه‌ای ندارد، ای گنجینه کسی که گنجی ندارد، ای نیکو آزمایش، ای بزرگ امید، ای توان ناتوانان، ای نجات‌بخش غرق‌شدگان، ای رهاننده‌ هلاک‌شدگان، ای نعمت دهنده، ای زیباکار، ای فزون‌بخش، ای نیکوکار.

أَنْتَ الَّذِى سَجَدَ لَكَ سَوادُ اللَّيْلِ، وَنُورُ النَّهارِ، وَضَوْءُ الْقَمَرِ، وَشُعاعُ الشَّمْسِ، وَدَوِىُّ الْماءِ، وَحَفِيفُ الشَّجَرِ، يَا اللّٰهُ لَاشَرِيكَ لَكَ . اللّٰهُمَّ اجْعَلْنا خَيْراً مِمَّا يَظُنُّونَ، وَاغْفِرْ لَنا مَا لَايَعْلَمُونَ، وَلَا تُؤاخِذْنا بِما يَقُولُونَ، حَسْبِىَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ، وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلّا أُولُوا الْأَلْبابِ، رَبَّنا لاتُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ؛ تویی که برایت سجده کرد، سیاهی شب و روشنی روز و تابش ماه و شعاع خورشید و خروش آب و صدای برگ درختان، ای خدا شریکی برای تو نیست. خدایا ما را بهتر از آنچه گمان می‌کنند قرار ده و از ما آنچه را نمی‌دانند بیامرز و به آنچه از ما می‌گویند سرزنشمان مکن، خدا مرا بس است، معبودی جز او نیست، بر او تکیه کردم و او پروردگار عرش بزرگ است، به او ایمان آوردیم. همه‌چیزها از جانب پروردگار ماست و یادکنندگان به یاد نیاورند مگر صاحبان خرد، پروردگارا دل‌های ما را بعد از آنکه هدایتمان فرمودی منحرف مکن و از نزد خود رحمتی به ما ببخش، همانا تو بخشنده‌ای.

شیخ طوسی فرموده روزه‌ دهه اول محرم مستحب است، اما روز عاشورا تا بعد از عصر از خوراکی و آشامیدنی خودداری کند، آنگاه کمی تُربت بخورد و سید روایت کرده که روزه‌ همه این ماه برتری و مزیت دارد و روزه‌ آن روزی که می‌گیرد او را از هر گناهی حفظ می‌کند.

منابع:

امالى صدوق، مفاتیح‌الجنان
https://www.google.com/amp/s/iqna.ir/fa/amp/news/4074341

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.