اللهم عجل لولیک الفرج، السلام علیک یا صاحب الزمان(عج)،الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فَرَجَهم

#به_قلم_خودم

اون قدر بی حجابی زیاد شده که متاسفانه خیلی از باحجاب ها هم با چادر و حجاب شون دلبری میکنن، استدلال هم برای درست بودن کارشون میارن.
استدلال هاشون معمولا اینه که :

این پوشش ما اسمش دلبری نیس، ما فقط خوشتیب هستیم همین

این یه خورده آرایش ما چیزی نیس تحریک کننده کسی نیست اونقدر بی‌حجاب و لخت توی خیابان و همه جا ریخته که این یه خورده آرایش ما به جایی برنمیخوره

مؤمن باید خوشتیب باشه تا بتونه برای دین خدا کسی رو جذب کنه و به سمت خدا بیاره

و….

اما من معتقدم چهره یه طلبه باید جوری باشه که بیننده رو فقط یاد خدا بندازه.
بی حجاب ها، اون ها که شُل حجاب اند واقعا وقتی آدم نگاه چهرشون میکنه یاد تنها چیزی که نمی‌افته خداست. فقط تحریک کننده اند و حب دنیا رو توی دل آدم زنده میکنن

اما مؤمن واقعی واقعا چهره اش آدمو یاد خدا میندازه. حب دنیا و زرق و برق دنیا رو توی دل آدم به جنب و جوش و خروش نمیاره. برعکس تقرب به خدا رو یاد آدم میاره که بره دنبال راهی، بره دنبال مسیری که یه ثوابی، یه برکتی توش هست، خشنودی امام زمان، خشنودی خدا و معصومین به همراه داره بره دنبال اونجور کاری.

خدایا ازت میخام نوری و هیبت اولیاء عزیزت در چهره ام قرار بدی که همیشه چهره ام یادآور یاد تو در دل ها باشه. حتی در حالت سکوت هم بتوانم حامل امر به معروف و نهی از منکر باشم برای همه 🤲
آمین یا رب العالمین
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم 🤲️

ادامه »

#به_قلم_خودم

به دنبال بهترین

خوب که دقت میکنم می‌بینم خیلی از دعواهایی که پیش میاد، خیلی از حسادت ها و کینه هایی که پیش میاد برمیگرده به یه چیز.  «دنبال بهترین بودن و بهترین رو خواستن »
قابیل هابیل رو کُشت چون بنا به قولی نتونست بهترین همسر رو داشته باشه بهترین همسر نصیب هابیل شد، قابیل نتونست اینو تحمل کنه برادر خودشو کُشت.
بنا به قولی دیگه ای هم گفته شده هر دو برادر به امر خدا برای اینکه مشخص بشه کدومشون لایق جانشینی هستن قرار شد که برای خدا قربانی کنن. قربانی هابیل که یکی از بهترین گوسفندانش بود پذیرفته شد و به مقام جانشینی حضرت آدم رسید. اما قربانی قابیل که چند خوشه نامرغوب از زراعت خودش بود و بر سر کوهی قرار داده بود تا خدا قبول کنه پذیرفته نشد و به مقام جانشینی نرسید. قابیل نتونست این وضعیت رو تحمل کنه برادر خودشو کُشت. به جای خاکساری در مقابل خدا، به جای صبوری و احترام به برادر خودش تصمیم اشتباه گرفت. تکبر و حرص و حسادت باعث شد برادر خودشو بکُشه.

الانم هنوزه هنوزم که هست وقتی اخبار حوادث رو میخونم یا یه ماجرایی از زندگی کسی می‌شنوم که اتفاق بدی براشون افتاده، خیلی از حوادث که اتفاق می‌افته فقط و فقط به خاطر جنگیدن بر سر رسیدن به  «بهترین» است.
ببین این هوای نفس و شیطان چه با انسان می‌کنن . اعوذ بالله من الشیطان الرجیم أعوذ بالله من شر نفسی. کاری میکنن طمع چشم انسان رو پُر کنه. جوری که انسان برای رسیدن به « بهترین» ظلم کنه. اون رفتار ظالمانه رو حقِ قانونی و شرعی خودش میدونه. نه ظلم و نه خطای خودش رو قبول نداره. کاملاً حق به جانب رفتار میکنه و راهش رو ادامه میده و هرکس هم برای رسیدن به «بهترین» سر راهش قرار بگیره اونو دشمن حساب میکنه

مثلاً کاری میکنه انسان دلش بخواد خودش اول از همه زن بگیره. اول از همه بره سرکار. اول از همه صاحب مقام و اعتبار بشه. بیشتر از بقیه اعضای خانواده فرزند لایق و محبوب پدر و مادر بشه…. تحمل نکنه که دوم باشه یا توی زندگیش پله ای پایین تر بایسته. کاری میکنه این طمع اونقدر در وجودش شعله ور بشه که به خودش اجازه بده قضاوت غیر منصفانه درباره برادرش، درباره پدرش، درباره هر کدام از اعضای خانواده بکنه. تا جایی که قلبش و ذهنش مالامال از کینه و حسادت نسبت به نزدیک ترین افراد زندگیش میشه.

به نظرم بهترین آدما که بهترین شدن مثل شهید حاج قاسم سلیمانی و خیلی های دیگه، هیچ وقت دنبال این نبودن که فقط خودشون بهترین باشن.
هر کس در هر جایگاهی که هست مسیر خوب خودش رو بره و آسیب به بقیه نزنه به جای آسیب زدن خیر و نیکی به دیگران برسانه، دست بقیه رو بگیره. کاری کنه بقیه هم حالِ خوب داشته باشن، به صورت کاملاً طبیعی در جایگاه بهترین قرار میگیره.

بهترین آدما کسانی اند که شرشون کمتر به بقیه میرسه و بیشتر خیر و نیکی می‌رسانن.
بهترین آدما اهل گذشت اند
بهترین آدما اهل فداکاری اند
بهترین آدما اهل مهربانی اند
بهترین آدما اهل تواضع و فروتنی اند، خاکی رفتار میکنن.
بهترین آدما زیبا فکر می‌کنند، گمان بد در ذهن و قلب شان جایی نداره
بهترین آدما خوش اخلاق، خوش برخورد، خوش زبان و صبور اند.

نه پول و نه شهرت نمیتونن کاری کنن بهترین باشی. برای بهترین شدن باید فقط و فقط اونجور که خدا رو خوش میاد زندگی کنی و به خانواده ات به تمام کائنات که مخلوق خدا هستن احترام بزاری. اگه به بتونی اونجور که خدا میخاد باشی. خدا هم در عوض نامتو پُر آوازه میکنه. جوری که نام نیکت تا نسل ها به خوبی و نیکی یاد میشه.
نام نیک بهتر از شهرت و ثروت و زندگی ای هست که با خودخواهی به دست آمده و نامشروعه.

#به_قلم_خودم

همه آدما توی روحشون یه حفره دارن. شیطان خیلی خوب بلده اون حفره رو شناسایی کنه و ازش خبر داره. سعی میکنه گره توی زندگی انسان ایجاد کنه. چنان گره هایی ایجاد میکنه که اون حفره هی عمیق و عمیق تر بشه. تصور کن یه حفره با عمق مثلاً 1000 متر زیر زمین، یه نفر افتاده توی همچی حفره ای. دیگه بالِ پرواز به سمت خدا نداره. اینقدر حفره اش عمیق که اگه خیلی هم حس و حال معنوی پیدا کنه و زور بزنه خودش رو به آسمان نزدیک کنه، شاید بتونه تا دو سه یا مثلا ده، بیست متر بیاد بالاتر. اما عمق هزار متر زیر زمین کجا و ده، بیست متر بالا اومدن کجا!
شیطان سعی میکنه از همون حفره تمام انرژی و توان انسان رو ازش بگیره که نتونه جزء بنده های خوب خدا بشه. همون ته حفره بمونه و به خدا نزدیک نشه. 

البته بعضی از آدما ممکنه توی روحشون فقط یه حفره نباشه بلکه چندین حفره باشه. روح هر آدمی ته حفره اش هست. هرچی حفره عمیق تر بشه روح بیشتر از نور، از خدا دورتر میشه. 

یکی حفره اش ازدواج و بهرمندی از مهر و محبت همسره

یکی حفره اش بزرگی و سروری و آقایی و مورد توجه و احترام قرار گرفتن کلِ فامیله 

یکی حفره اش داشتن فرزندانی هست که امید بخش و فریادرسش باشند 

یکی حفره اش دانشگاه رفتن و ازدواج با یه همکلاسی ایده آل که با هم درس بخونن و با هم همکار بشن 

یکی حفره اش تبدیل شدن به بهترین مایه افتخار و بزرگی و سربلندی پدر مادره 

یکی حفره اش مورد احترام و توجه و یاری پدر قرار گرفتنه.

یکی حفره اش نشنیدن و ندیدن، یه مدت طولانی نبودن برادرشه، برادری که حس میکنه مزاحم و مانع رسیدن او به هدف های زندگیشه. 

یکی حفره اش بهره مندی از خانواده با محبت، خانواده با اخلاق، خانواده متدین، خانواده ای که همه اعضای اون به هم احترام میزارن و همدیگر رو دوست دارن و توی زندگی به هم کمک میکنن، زیر پر و بال همدیگر رو میگیرن.

یکی هم حفره اش بهره مندی از همسریه که بتونه مایه امید و رضایت مادرش بشه و با ازدواج با اون خانم حس آرامش و خوشبختی کنه.

خلاصه هرکس یه حفره ای یا چندین حفره توی روحش داره.

شیطان از این حفره ها اطلاع داره. هی سنگ پرانی میکنی طرف اون شخص. چنان اذیتش میکنه، مشکلات و گرفتاری براش پیش میاره که هی این شخص نتونه به خواسته اش برسه. برای نرسیدن به خواسته اش اینقدر زمینش میزنه که باعث میشه حفره اون آدم با دست و پا زدنش عمیق و عمیق تر بشه. جوری بهش میکنه که اون آدم بیفته توی یه حفره ای عمیق با عمق مثلا 1000 متر.

شیطان اینجوری از طریق این حفره ها میتونه آدما رو از خدا، از بندگی دور کنه.

کسانی که باید راهنمایی کنن یا نصیحت کنن یا یاریش کنن رو از آدم دور و دورتر میکنه تا اون آدم هی دست و پا بزنه و حفره اش عمیق تر بشه.

شیطان توی این مبارزه از سلاح غفلت، سلاح کینه، سلاح حسادت، سلاح تفرقه، سلاح بدگمانی، از سلاح های متفاوتی برای زدن انسان استفاده میکنه تا دست و پا بزنه و حفره اش عمیق تر بشه. گاهی خود انسان رو میزنه گاهی هم اطرافیان انسان رو میزنه تا ایجاد ترس یا ایجاد کینه و… کنه، تا انسان بیشتر دست و پا بزنه و بیشتر سقوط کنه.

سعادتمند اونیه که موفق میشه نمیزاره حفره هاش عمیق بشن. میگن مؤمن زیرکه به خاطر این میگن زیرکه. چون واقعاً مبارزه با شیطان نیاز به عقل و هوشِ خدا پرستی داره. 

آدم عاقل سریع راهی پیدا میکنه به جای دست و پا زدن توی حفره، حفره اش رو پر میکنه. 

البته فقط عقل یاری رسان نیست. امداد ها و کمک های غیبی خداوند هم هستند که انسان رو یاری میکنن. 

خوش به حال کسی که هم از نعمت عقلش درست استفاده میکنه و هم از نعمت امدادهای غیبی. 

در طول تاریخ تمام کسانی که عاقبت به شر شدن افرادی بودن که از نعمت عقل درست استفاده نکردن. 

توی قرآن در آیات متعددی عبارت لایعقلون به کار رفته. این نشان میده که چقدر عقل نعمت مهمیه. هرچقدر آدم از عقلش درست استفاده کنه عقلش بهتر میشه. عقل، قابل رشده. باید ازش کار کشید تا رشد کنه. 

یکی ممکنه عقلش رو از راه ناثواب رشد بده، یکی هم ممکنه عقلش رو از راه ثواب رشد بده. به هر حال عقل رشد میکنه. 

خدا وقتی ببینه بنده ای داره از عقلش درست استفاده میکنه مسلماً امدادهای غیبی اش هم برای یاری انسان می‌فرسته.

همین حفره ها هستن که آدم رو از خدا دور میکنن، گاهی آدم از دستش از توانش برنمیاد که حفره اش رو پُر کنه اما میتونه بهش توجه نکنه، بهاء نده. به جای مشغولیت به اون حفره میتونه خودش رو با یاد خدا مشغول کنه، خدا هم کسی که خالصانه به سمتش بیاد قبول میکنه. افرادی بودن که با داشتن حفره ها، اما خالصانه به سمت خدا رفتن، خدا کمکشان کرده و عاقبت بخیر شدن. 
دنیا محل رسیدن به آرزوها نیست. دنیا محل رسیدن به خدا و بنده خدا بودن است. چون هدف از خلقت جن و انس عبادت خداست. هرکس که بنده خدا شد، خدا هم هرچقدر خودش صلاح بدانه برای رسیدن به آرزوهاش کمکش میکنه 

خدایا کمکمان کن از عقلمون درست استفاده کنیم 🤲
خدایا کمکمان کن از امداد های غیبی ات بهره‌مند بشیم 🤲
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم🤲️

#به_قلم_خودم

دخترها بیشتر به محبت نیاز دارند 

همه دخترها برای خوشبخت شدن برای عاقبت بخیری نیاز دارن که مادرشون مثل یه رفیق کنارشون باشه.

مادرها، لطفاً هیچ وقت چنگ و دندان نشون دخترتون ندین. هیچ وقت اونو از آغوش خودتون محرومش نکنید. با دخترتون رفیق باشید. اینقدر صمیمی باشید که بتونه هر چی یا هر کس که اذیتش کرد یا مزاحمتی براش ایجاد کرد بتونه بدون ترس از کتک خوردن، بدون ترس از قضاوت باهاتون در میان بزاره.

با دخترهاتون رفیق صمیمی باشید. اون دختر در آینده هر سکوی موفقیتی کسب کنه، دکتر بشه، نویسنده بشه، مادرِ فرزند شهید بشه و… شما هم توی موفقیت ها و ثواب هاش شریک اید. اما اگه خدای نکرده با دخترتون رفیق نباشید، هرجا دخترتون زمین میخوره، هر جا راهی رو اشتباه میره، شما هم توی اشتباهاتش شریکش هستید و برای شما هم گناه نوشته میشه.

دخترها خیلی بیشتر از پسرها به محبت و توجه نیاز دارند.
توی دین اسلام سفارش شده که اگه دو تا کودک پسر و دختر داشتی و خواستی یکی شون رو بوس کنی، حتما دختر رو ببوس. چون او بیشتر نیاز به محبت و توجه پدر و مادر داره. هرچند پدر و مادر باید به همه فرزندانشان محبت کنند. اما در محبت نسبت به دختر بیشتر سفارش شده.

خدایا چنان کن سرانجام کار 
تو خشنود باشی و ما رستگار

#به_قلم_خودم
#تلنگر
#روانشناسی

دوران معصومیت

بعضی ها واقعا بلد نیستن گناه کنند. اما یه عده به زور اون ها رو آلوده به گناه میکنن.

گناه رو مثل یه بطری شراب در نظر بگیرید.
بعضیا خیلی خبیث اند انگار مأمور شیطانند. به زور این بطری شراب رو داخل دهان کسی می ریزن که اصلاً نه دوست داره بخوره و نه میدانه شراب حرامه.

معمولا خیلی از بچه ها تمام رفتارهاشون معصومانه است. گناه کردن رو بلد نیستن. علاقه ای هم به گناهان ندارن.
اما اگه پدر یا مادر خوبی که مدافع شون، نگهبان شون باشه نداشته باشن. پدر و مادر هر کدام مشغول زندگی و غافل از او باشند. این کودک که عقلش هنوز به اندازه کافی رشد نکرده که حداقل عقلش حامی اش باشه. متاسفانه در نهایت غربت و تنهایی اسیر چنگالهای افراد خبیث میشن. به زور آلوده به گناه میشن.

به راستی تاکنون چند هزار کودک اینگونه به زور معصومیت شون ازشون گرفته شده و مسیر زندگی شون عوض شده، در بزرگسالی به بیراهه رفتن یا به بن بست و انزوا و افسردگی مبتلا شدن!!!

اما به نظرم خدا هیچ وقت عوض نمیشه. خدای دوران کودکی هر آدمی، خدای دوران بزرگسالی اش هم هست.

برای رفتن به سمت خدا دیر نیست. خدا همیشه هستش.

معصومیتی که افراد خبیث از اون کودک در دوران کودکی اش ربودن، باز میشه پسش گرفت.

اون کودکی که حالا رشد کرده و بزرگ شده به جای افسردگی و انزوا و یا به جای بیراهه رفتن خودش میتونه انتخاب کنه. انتخاب کنه که مبارزه با هوای نفسش کنه و گناهانی که وارد روحش شدن رو با استغفار، با گریه و توسل به معصومین از روحش، از درونش پاک کنه. هرچند کار سختی هست اما شدنیه. میتونه دوباره همون معصومیت دوران کودکی اش رو پس بگیره. به شرط اینکه با همه وجودش فقط به سمت خدا حرکت کنه و از گذشته اش استغفار کنه.
آدم هیچ وقت نباید ناامید بشه. ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است.
حتی اگه تمام صفحه اعمال انسان از گناه سیاه و تاریک شده باشه باز جای امید هست. هیچ وقت نباید ناامید شد.
انتخاب با خودِ انسانه. یا میتونه به بیراهه ای که رفته ادامه بده، به افسردگی اش ادامه بده و یا میتونه شروع به عبادت خدا کنه و از گذشته اش استغفار کنه.

رفتن و برگشتن به سمت خدایی که به اندازه سالها از او دور افتاده آسون نیس. چون هزار جور حس ناامیدی، حس نتونستن توی وجود آدم فریاد میزنه
راه رسیدن به خدا و به دست آوردن معصومیت از دست رفته، راهی پر از سختی و ناهمواری هست.

آدمی که میخاد معصومیتش رو دوباره به دست بیاره. دقیقا شبیه کسی هست که پایین یه کوه بزرگ ایستاده، طول میکشه تا به نوک قله برسه. مسیرش پر از کلوخ و سنگ های بزرگ و طوفان و سیل و آفتاب سوزان و سرما و یخ بندان و شُغال و حیوانات درنده است. باید بتونه با توجه به خدا و توسل به معصومین از همه این موانع عبور کنه تا به نوک قله برسه و معصومیتش رو به دست بیاره.

خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی و ما رستگار