#به_قلم_خودم
به دنبال بهترین
خوب که دقت میکنم میبینم خیلی از دعواهایی که پیش میاد، خیلی از حسادت ها و کینه هایی که پیش میاد برمیگرده به یه چیز. «دنبال بهترین بودن و بهترین رو خواستن »
قابیل هابیل رو کُشت چون بنا به قولی نتونست بهترین همسر رو داشته باشه بهترین همسر نصیب هابیل شد، قابیل نتونست اینو تحمل کنه برادر خودشو کُشت.
بنا به قولی دیگه ای هم گفته شده هر دو برادر به امر خدا برای اینکه مشخص بشه کدومشون لایق جانشینی هستن قرار شد که برای خدا قربانی کنن. قربانی هابیل که یکی از بهترین گوسفندانش بود پذیرفته شد و به مقام جانشینی حضرت آدم رسید. اما قربانی قابیل که چند خوشه نامرغوب از زراعت خودش بود و بر سر کوهی قرار داده بود تا خدا قبول کنه پذیرفته نشد و به مقام جانشینی نرسید. قابیل نتونست این وضعیت رو تحمل کنه برادر خودشو کُشت. به جای خاکساری در مقابل خدا، به جای صبوری و احترام به برادر خودش تصمیم اشتباه گرفت. تکبر و حرص و حسادت باعث شد برادر خودشو بکُشه.
الانم هنوزه هنوزم که هست وقتی اخبار حوادث رو میخونم یا یه ماجرایی از زندگی کسی میشنوم که اتفاق بدی براشون افتاده، خیلی از حوادث که اتفاق میافته فقط و فقط به خاطر جنگیدن بر سر رسیدن به «بهترین» است.
ببین این هوای نفس و شیطان چه با انسان میکنن . اعوذ بالله من الشیطان الرجیم أعوذ بالله من شر نفسی. کاری میکنن طمع چشم انسان رو پُر کنه. جوری که انسان برای رسیدن به « بهترین» ظلم کنه. اون رفتار ظالمانه رو حقِ قانونی و شرعی خودش میدونه. نه ظلم و نه خطای خودش رو قبول نداره. کاملاً حق به جانب رفتار میکنه و راهش رو ادامه میده و هرکس هم برای رسیدن به «بهترین» سر راهش قرار بگیره اونو دشمن حساب میکنه
مثلاً کاری میکنه انسان دلش بخواد خودش اول از همه زن بگیره. اول از همه بره سرکار. اول از همه صاحب مقام و اعتبار بشه. بیشتر از بقیه اعضای خانواده فرزند لایق و محبوب پدر و مادر بشه…. تحمل نکنه که دوم باشه یا توی زندگیش پله ای پایین تر بایسته. کاری میکنه این طمع اونقدر در وجودش شعله ور بشه که به خودش اجازه بده قضاوت غیر منصفانه درباره برادرش، درباره پدرش، درباره هر کدام از اعضای خانواده بکنه. تا جایی که قلبش و ذهنش مالامال از کینه و حسادت نسبت به نزدیک ترین افراد زندگیش میشه.
به نظرم بهترین آدما که بهترین شدن مثل شهید حاج قاسم سلیمانی و خیلی های دیگه، هیچ وقت دنبال این نبودن که فقط خودشون بهترین باشن.
هر کس در هر جایگاهی که هست مسیر خوب خودش رو بره و آسیب به بقیه نزنه به جای آسیب زدن خیر و نیکی به دیگران برسانه، دست بقیه رو بگیره. کاری کنه بقیه هم حالِ خوب داشته باشن، به صورت کاملاً طبیعی در جایگاه بهترین قرار میگیره.
بهترین آدما کسانی اند که شرشون کمتر به بقیه میرسه و بیشتر خیر و نیکی میرسانن.
بهترین آدما اهل گذشت اند
بهترین آدما اهل فداکاری اند
بهترین آدما اهل مهربانی اند
بهترین آدما اهل تواضع و فروتنی اند، خاکی رفتار میکنن.
بهترین آدما زیبا فکر میکنند، گمان بد در ذهن و قلب شان جایی نداره
بهترین آدما خوش اخلاق، خوش برخورد، خوش زبان و صبور اند.
نه پول و نه شهرت نمیتونن کاری کنن بهترین باشی. برای بهترین شدن باید فقط و فقط اونجور که خدا رو خوش میاد زندگی کنی و به خانواده ات به تمام کائنات که مخلوق خدا هستن احترام بزاری. اگه به بتونی اونجور که خدا میخاد باشی. خدا هم در عوض نامتو پُر آوازه میکنه. جوری که نام نیکت تا نسل ها به خوبی و نیکی یاد میشه.
نام نیک بهتر از شهرت و ثروت و زندگی ای هست که با خودخواهی به دست آمده و نامشروعه.
